BOKRIJK – naar de oude wereld in het nieuwe normaal

Ik las ooit op het internet dat je vanaf hun geboorte tot de dag dat ze gaan verder studeren 940 weekends hebt om samen met je kinderen door te brengen. Ik heb het niet nageteld, maar het bakent de tijd die je hebt voor fijne weekendplannetjes met je kinderen wel mooi af. De oudste is hier negen en zit dus al over de helft, minder dan 500 weekends te gaan.

Waarmee ik niet wil zeggen dat elk weekend een spectaculair avontuur moet zijn. Voor mij is het gewoon een fijne motivator om toch die uitstapjes te plannen en ze te maken wanneer het erin zit. Want zoals we allemaal weten zat het er de laatste tijd niet echt in, uitstapjes maken in tijden van corona met enkel toegelaten essentiële verplaatsingen.

Het voelde dan ook als een opluchting om er nog een keer op uit te kunnen en mogen trekken voor een klein tripje. De laatste keer dat we voor zomaar een uitstapje van onder onze kerktoren uitkwamen was in de kerstvakantie om de negende verjaardag van de dochter te vieren in de Efteling. Bijna een half jaar gelden!



Voor ons eerste tripje in de nieuwe corona-wereld trokken we naar de oude wereld van Bokrijk omdat het park met de oude huisjes al jaren een favoriet adresje is, en het hielp dat het op dit moment gratis was. Ideaal dus om eens te oefenen hoe dat nu zit, zo onder de mensen komen in corona-tijden.

Generale repetitie voor de komende drie maanden die – dit heb ik wel even nageteld – 13 weekends tellen voor uitstapjes in eigen land. Door samenloop van omstandigheden hadden wij nog geen vakantie geboekt vóór corona en nu met de hele toestand hebben we niet zo’n zin om er nog aan te beginnen, gesteld dat het zou mogen.

Voor ons wordt het sowieso staycation dit jaar. Als ik het me met mijn mombrain goed herinner, de eerste zomer zonder vakantie weg, groot of klein, voor onze kinderen. Maar zoals ze de laatste tijd al enorm veel flexibiliteit aan de dag gelegd hebben, lijken zij dit niet als een groot bezwaar te zien. En wij, de ouders, ook niet, want vakantie met kinderen + corona-toestanden, wij zien dat niet als de meest ontspannende combinatie.

Wij proberen dit jaar de vakantiestemming te vinden in eigen land én slapen elke nacht in ons eigen bed! Wat voor mij persoonlijk de aanleiding was om deze blog af te stoffen om verslag uit te brengen van wat de zomer in eigen land ons brengen zal en om later een reisverslag te hebben van die gekke corona-zomer... Toen het nieuwe normaal nog heel nieuw was of toen we voor eventjes allemaal rekening moesten houden met een heleboel gekke regeltjes, wie zal het zeggen?

Wat Bokrijk betreft: dat kenden we natuurlijk al en stelde niet teleur, vandaag was vooral het gevoel om nog eens met z’n allen buiten te mogen komen wat ons enorm deugd deed. Gelukkig had ik vooraf op de site gelezen dat er ijsjes zouden zijn, want een verplichte wandeling zonder in de huisjes te mogen gaan kijken terwijl je moet afstand houden etc. etc. dat is nu niet direct aanlokkelijk voor kinderen. Het ijsje smaakte en de wandeling was mooi. Batterijtjes opgeladen en moed verzameld voor de volgende uitstapjes!

Praktische corona-info :

Wij bezochten Bokrijk op zondag 31 mei en op dit moment was het openluchtmuseum (en de parking) gratis toegankelijk voor een uitgestippelde wandeling van 4 kilometer waar je ongeveer een uur over doet, afhankelijk van hoe snel je je ijsje opeet. Picknicken of zitten op een bankje was niet toegelaten en de huisjes waren ook niet toegankelijk.

Op de website kon je een druktemeter raadplegen, om te checken hoeveel plaatsten er nog vrij waren in het park. Wij gingen vlak na openingstijd en er waren nog ruim voldoende beschikbare plaatsen. Op de parking was het nog helemaal niet druk, in het park zelf leek er al redelijk wat volk op de been, maar was het prima mogelijk om veilige afstand te houden. Wat de meeste mensen dan ook spontaan deden.

Er staan ook schapen in de wei, wat onze kinderen de opmerking ontlokte dat we maar een schaap mee moesten nemen op onze wandeling en dat we dan vanzelf gingen anderhalvemeteren.

De toiletten waren open en daar, en aan de inkom, waren extra handontsmettingsdingen geïnstalleerd.

Wij lieten ons dus verleiden tot een ijsje aan het kraampje dat aan de molen stond. Omkopingsmateriaal om wandelonwillige kinderen aan de gang te houden. Er waren nog andere plaatsen waar je een hapje of drankje kon afhalen, maar dat hebben we overgeslagen. De volksspelen aan de speelschuur waren ook beschikbaar voor de kinderen, maar we zijn daar eerlijk gezegd gewoon stilletjes voorbijgegaan en hebben een fijne zondag verdergezet in het comfort van onze eigen bubbel.

Reacties

  1. Tof dat je terug bent! Hier worden het ook uitstapjes in eigen land deze zomer, ik kom je avonturen dus met plezier lezen! Belgique, c'est chique, nietwaar? 😉

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten