Sabrina doet een wandeldate

 Historisch momentje hier ten huize vandaag. Terwijl buiten, niet zo heel ver van ons bed, de wereldgeschiedenis verder raast, beleefden wij een mini-primeurtje onder de noemer kleine kinderen worden groot.

Ik zal het maar gewoon zeggen zoals het is, vader en moeder zijn een toertje gaan wandelen terwijl de kinderen thuis bleven om verder pyjamadag te vieren. Want wat zijn de opties wanneer het zonnige lenteweer je naar buiten lokt, maar je ook je jongste telg een pyajamadagje had beloofd en je kinderen in het algemeen een uiterst dramatische allergie aan wandelen hebben opgedaan? 

Kinderen thuis laten en een wandeldate doen. Vanaf heden is dat voor ons officieel een oplossing! Mede mogelijk gemaakt dankzij de oudste dochter die sinds haar verjaardag over een eigen gsm beschikt waardoor bereikbaarheid gegarandeerd blijft ter geruststelling van beide partijen.

Het werd een blokje rond van een viertal kilometer. Dat is ongeveer een uurtje quality time voor ons twee, zonder ook maar één keer over Bruno te moeten horen zingen. (Voor een Bruno waarover niet gesproken wordt, wordt er bij ons véél over Bruno gezongen. Encanto komt mijn oren uit, om het zo te zeggen!) Het is ook met bijzonder matig enthousiasme bij thuiskomst weer begroet worden door druk bezig zijnde kroost.

En iedereen was content. Ouders die wat zonne-energie konden opdoen, terwijl kinderen schermpjes-energie verspeelden. Mooi online samen spelend, zelfs. Ze smeedden intussen ook plannetjes voor een sleepover samen op één kamer vanavond, waarmee ze hun ouders ook nog eens een ongestoorde tv-avond cadeau doen. Van een win-win situatie gesproken! 

Want verder is het hier een beetje met gemengde gevoelens uitkijken naar de komende week krokusvakantie. Het is een vakantie, maar niet echt, omdat we gewoon doorwerken, een paar afspraken hebben gepland die we liever niet onder de schooluren plannen, ook nog wat leuke dingen willen doen en de kinderen een weekje willen laten uitblazen. Vooral voor Leon komt het weekje uitrusten net op tijd. Hij maakt lange en intensieve dagen op zijn nieuwe school en kan de pyjamadagen waar hij zo van geniet, goed gebruiken. 

Maar voor ons als ouders voelt het toch een beetje als schrap zetten voor een nog drukkere week dan gewoonlijk. Dus ieder straaltje zonneschijn dat we kunnen meepikken, kan maar deugd hebben gedaan!

Reacties